">ميلاد امام زمان - حریم یاس



ميلاد امام زمان

۱۳۸٦/٦/٥



.

نام: م ح مّ د

 

نام پدر: امام حسن عسكرى(ع)

 نام مادر: نرجس ( نرگس )

 القاب: حجت ، خاتم ، صاحب الزّمان ، قائم ، منتظَر ، و از همه مشهورتر مهدى

 شكل: چون ستاره درخشان نورانى ، و داراى خالى سياه بر گونه راست

 زاد روز: شب نيمه شعبان 255 ، هنگام طلوع فجر

زادگاه: شهر سامراء

 غيبت صغرى: از سنّ پنج سالگى به مدّت 69 سال

غيبت كبرى: با در گذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 آغاز گرديد; و تا به هنگام فرمان الهى مبنى بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار ، همچنان ادامه خواهد داشت.

 محل ظهور: مكّه معظّمه.

 محل بيعت: مسجدالحرام ، ميان ركن و مقام.

 يادگار أنبياء: انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاى موسى در دستش ، و بطور خلاصه آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد.

 ياران: سيصد و سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) ، افرادى باشند كه هسته مركزى زمامدارى او را تشكيل دهند; و در حقيقت كارگردانان اصلى قيام مهدى(ع) ، و كارگزاران درجه اوّل انقلاب جهانى اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند.

 مركز حكومت: مسجد كوفه ، ــ  مركز خلافت و حكومت جدّ بزرگوارش على(ع) ــ .

 وزير و معاون: عيسى(ع) از آسمان فرود آيد و به عنوان وزير با حضرتش همكارى نمايد.

 بركات حكومت و رهبرى او: درهاى خير و بركت از آسمان به روى مردم گشوده شود; عمرها به درازا كشد; مردم همه در رفاه و بى نيازى بسر برند; شهرها همه بر اثر آبادانى و سرسبزى به هم پيوسته گردند ، آنچنان كه مسافران را به برداشتن توشه نيازى نخواهد بود; و اگر زنى يا زنانى تنها از مشرق به مغرب روند كسى را با آنها كارى نباشد.

 مهدي کيست ؟
 از جابر بن عبدالله انصاري که گفته است از رسول خدا پرسيدم که من خدا ورسول او را مي دانم ومي شناسم ام اولوالامر را نمي دانم . آن حضرت فرمود : اي جابر  ايشان خلفاي من وامامان مسلمان بعد از من ، اول ايشان علي بن ابيطالب (ع) وبعد از آن حسن بن علي (ع) وبعد از آن حسين بن علي (ع) وبدنبال او محمد بن علي واو در تو رات معروف است به باقر وتو او را دريابي . اي جابر ، چون او را بيني سلام من را به او برسان وبعد از آن يک يک ائمه را نام مي برد تا آنکه چون به حجت قائم ( عج ) رسيد ؛ فرمود که نام او نام من باشد وکنيه من کنيه او وحجت خدا است وبقية الله ؛ او در ميان مردمان ، حق تعالي مشارق ومغارب را توسط او بگشايد واو از شيعه خود عنايت گردد.

 ولادت حضرت مهدي (عج ) : 
در سال 255 (ه . ق ) ، در سپيده دم روز جمعه ، پانزدهم ماه شعبان در شهر سامراپايتخت عباسيان ، دوازدهمين اختر آسمان  امامت وولايت حضرت حجة بن الحسن المهدي (عج ) در خانه امام حسن عسگري ديده به جهان گشود . نامش ، نام پيامبر - کنيه اش ، کنيه پيامبر - ابوالقاسم - مادرش نرجس ونام پدر بزرگوارش امام حسن عسگري (ع) است . آن يادگار الهي حجت ، قائم ، خلف صالح ، صاحب الزمان وبقية الله لقب گرفته است و مشهورترين لقبش حضرت مهدي است .

 و لادت با سعادتش از دشمنان پنهان مانده ونام ونشانش از بدخواهان در نهان ، زيرا حکومت خون آشام وقت ودستگاه ستمگر خلافت ، سخت در پي او ومشتاق يافتن ونابود ساختنش بود . تمام نيروي خود را در اطراف خانه امام حسن عسگري ( ع) متمرکز کرده ودهها جاسوس به کار گرفته بود ، بر هر جاسوسي ، جاسوسي ديگر گمارده بود تا از ولادت ولي خدا حضرت بقية الله (عج) آگاه شده ، نو رخدا را خاموش کند ، ولي مشيت خداوند برآن تعلق گرفته بود که حجت خو را از گزند دشکنان حفظ کند .

 احاديثي از شخصيت امام مهدي (عج ):
مهدي مردي است از فرزندان من که چهره اش چون اختر تابناک است . « پيامبر اکرم (ص) »

 مهدي طاووس بهشتيان است . « پيامبر اکرم (ص) »

 با مهدي ما حجتها گسسته مي شود . او پايان بخش سلسله امامان ، نجات بخش امت واوج نور وراز نهان است . « امام علي (ع )»

 اگر او [ امام زمان (عج) ] را دريابم تمام عمر به او خدمت مي کنم . « امام صادق (ع) »

 من يادگار خدا در زمين وجانشين وحجت او بر شما هستم .« امام مهدي (عج )»

 من مايه امان اهل زمينم ؛ چنانکه ستارگان مايه امان اهل آسمان اند .« امام مهدي (عج ) »

احاديثي از غيبت امام مهدي (عج):
قائم را دو غيبت است : در يکي از آنها ( از بس طولاني است ) درباره اش گفته مي شود : [ او مرد ومعلوم نيست به کدام وادي رفته است.] « امام باقر (ع) »

 قائم را دو غيبت است : يکي طولاني وديگري کوتاه . در غيبت نخستين جايگاه آن حضرت را شيعيان خاص او مي دانند ، و در غيبت نخستين جايگاه آن حضرت را شيعيان خاص او مي دانند ، در غيبت دوم از جايگاه او کسي جز خدمتکارانش ، که بر دين اويند ، آگاه نيست .« امام صادق (ع) »

 چگونگي بهره مندي از وجود من در دوران غيبتم ، همچون بهره اي است که از خورشيد مي برند ، آن گاه که ابر آن را از ديدگان نهان مي کند .« امام مهدي (عج ) »

 ظهور چيست ؟
 ظهور واژه اي در زبان عربي است که برگرفته از کلمه ظهر مي باشد ، زبان شناسان عربي « ظهر » را حاکي از هر نوع بروز وآشکار شدن که همراه با قدرت وقوت باشد ، دانسته اند . به واژه ظهور در ايات وروايات نيز اشاره شده ، چنانچه در قرآن کريم هم در آيه شريفه « هو الذي ارسل رسل بالمهدي ودين الحق ... »  يعني « اوست که پيامبر خود را براي هدايت ودين حق فرستاد تا او را بر تمام اديان چيره سازد اگر چه مشرکان نپسندند » که در يک معنا پديدار شدن با قدرت وشکوه است . در اين آيه ظهور به دين اسلام وحقايق قرآن ومعارف اسلامي نسيت داده شده است .

احاديثي از ظهور امام مهدي (عج):
هرگاه آواز دهنده اي از آسمان آواز داد که . « همانا حق در ميان خاندان محمد است » ، در آن هنگام نام مهدي بر سر زبان هاي مردم مي افتد واز جام محبت او مي نوشند وجز نام او بر زبان ندارند . « امام علي (ع) »

 خداوند قائم ما را از پس پرده غيبت بيرون مي آورد وآنگاه او را از ستمگران انتقام مي گيرد . « امام حسين (ع) »

 آنگاه کا برپادررنده عدالت (امام مهدي عج ) قيام کند ، عدالتش نيکوکار وبدکار را فر مي گيرد . « امام حسين (ع) »

  آنگاه که قائم ما قيام کند ، خدا آفت را از شيعيام ما بزدايد ودلهايشان را چون پاره هاي آهن [ استوار ]  سازد .« امام سجاد (ع) »

منم که زمين را از عدالت لبريز مي کنم ، چنانکه از ستم آکنده است . « امام مهدي (عج ) »

 انتظار :
شما اميدوار فرج وگشايش الهي باشيد واز کمکهاي خداموند نوميد نگرديد ؛همانا برترين اعمال نزد خالق يکتا انتظار فرج است .

  احاديثي از انتظارفرج :
برترين اعمال امت من انتظار فرج است . « پيامبر اکرم (ص) »

 در انتظار فرج باشيد واز رحمت خدا نوميد نشويد . « امام علي (ع) »

 آن که منتظر فرج ما است ، همچون کسي است که در راه خدا در خون خود تپيده  باشد . « امام علي (ع) »

 منتظران ظهور امام مهدي (عج ) برترين اهل هر زمان اند . « امام سجاد (ع) »

 در شب و روزت منتظر فرج مولايت باش . « امام صادق (ع) »

 آنکه به ما ايمان آورد وسخن ما را تصديق کند منتظر امر [ فرج ]  ما باشد ، همچون کسي است که زير پرچم قائم به شهادت برسد .  « امام صادق (ع) »

 منتظر ظهور امام دوازدهم مانند کسي است که در رکاب پيامبر خدا شمشير کشيده است واز ايشان دفاع مي کند . « امام صادق (ع) »

ولادت امام زمان