">تنهايی - حریم یاس



تنهايی

۱۳۸٤/٤/۳٠



 " تنهايي " مرز بين خود يابي و خدايابي است ...

" تنهايي "  يكي از حالات انسان است ، كه از ابتداي روز وقتي فعاليتهاي روزمره را آغاز مي كنيم ، چه بسا در موقعيت هاي مختلف ناچار هستيم با دوستان ، همكاران و همكلاسي ها باشيم و اين با هم بودن ، انسان را آميخته با اجتماع و جاذبه هاي زندگي مي كند ، كه از خود دور مي شويم و به سمت خواسته ها و اهدف فردي و اجتماعي هدايت مي شويم.

اما در بعضي حالات انسان ناچار به تحمل تنهايي است كه بايد گفت " تنها بودن " گوهري است ، كه اگر به حكمت آن آگاه شديم شايد به چيزهايي برسيم كه فكر آن را نمي كرديم و خوديابي يكي از نتايج آن است...

" تنهايي " مي تواند ذهن و فكر را تا امتداد گذشته و افق هاي دور همراهي كند ، تا مروري به گذشته و كارهاي خود داشته باشيم كه در گنجينه ذهن و انديشه چه كارهايي را به يادگار گذاشته ايم ؟؟ افتخارات ، ارزشها ، مدارك ،‌ مدال ها و ... حاصل عملكرد گذشته است..

" تنهايي " اين حسن را دارد كه مي توانيم با خودمان رو برو شويم ، تسويه حساب كنيم ، خود را مورد عتاب قرار دهيم و وجدان را در جايگاه قاضي و خود را در جايگاه متهم قرار دهيم و به حساب اعمالمان عادلانه رسيدگي كنيم چرا كه شاهدي داريم كه نمي توانيم هيچ يك از كارها را انكار كنيم....

" تنهايي " خود را يافتن است ، ايمان و تقوا را از ميان انبوه افكار و انديشه هاي ذهن و فكر بيرون آوردن و دفن كردن تمام زشتيها و پليديها در زباله دان فراموشي است...

" تنهايي " مرز بين خود يابي و خدايابي است ، كه مي توانيم با انديشه اي صحيح و عاقلانه ، مسير آينده را انتخاب كنيم ، از گذشته عبرت گرفته ، حال را دريابيم و آينده اي سواي گذشته داشته باشيم...

 " تنهايي " زيباترين فرصتي است كه بايد آن را غتيمت شمرد ، كه صادقانه فاصله بين خود و خدا را از بين ببريم ، ديوارهاي افكار و انديشه هاي غلط ، باورها ، عقايد و گمان ها را خراب كنيم ، با خودمان صادق باشيم  و بدانيم كه خدا در عمق وجودمان به تمام باورها و عقايدمان آگاه است و اگر فكر مي كنيم اعمالي سد و مانع رسيدن به اوست صادقانه به اشتباهاتمان اعتراف كنيم و درد دل را فقط به ((او)) بگوييم كه بهترين شنونده است...

" تنهايي " لحضه اي است كه با انديشه و غور در آن مي توانيم از در ((توبه)) به دنياي روشن و بيكرانه صداقت ، دوستي و صفا قدم بگذاريم و بدانيم كه : اگر در لحظه حساس تنهايي خود را يافتي به بزرگترين گنجينه در زندگي دست پيدا كرده كه مسير زندگي را تغيير خواهد داد...

پس در " تنهايي " به خود ، كارها و گذشته مان فكر كنيم ، خود را پيدا كنيم و در اين يافتن ، حضور خدا را با تمام وجود احساس كنيم كه زيباترين احساس در زندگي است...

Www.Montazer-Kochak.PersianBlog.Com