">حریم یاس



ميلاد امام رضا عليه السلام

۱۳۸٤/٩/٢٢



سلام .. اگه یه مقدار وبلاگ دیر به روز شد باید ببخشید ..
چون فکر نمیکردم اینجوری آپدیت بشه ..!! ولی قسمت این بود ..
این میلاد خجسته رو هم شما دوستان تبریک میگم..  يه جورايي تولد خود منم هست .
 (این مال خودم نیست رسیده ... ) :

ای ضامن آهوان غریب
ای همدم جانها
ای صیاد آهوی دلهای رمیده

می آیی ...
می آیی و از نیل عشق تا فرات جنون و از آنجا تا جلگه توس رودی از زلال اشک میگشایی و بر جانها حکمرانی مینمایی
به انگشت اجابت بغض نیاز را شکوفا میکنی و با اشاره ای هزاران دل شوریده و نیازمند را حاجت روا میسازی
ببین که همه بندهای سبز دعا و غفل های بغض کرده نیاز بر پنجره فولادت دخیل بستند و چشمهای نگران در چراغانی های حرم با صفایت میدرخشند و موج میزنند .
کبوتران حرمت بالای گنبد طلایی تو دلهای عاشق و سرگردان را در صحن زیبایت تماشا میکنند و همگی در حرمت گرد آمده اند تا لحضه میلاد تو را از نزدیک تبریک بگویند .
حرمت غرق سرود و ضریحت غرق اجابت شده ..
کبوتر دل نامه تبریک میلاد تو را با خود آورده و گرد گنبد و گلدسته هایت میگرداند
ای آفتاب طوس
همه چشمهای دنیا تار و پود فرش راهت ..


 

به یاد آنکه مذهبت حق یادگار اوست

۱۳۸٤/٩/٦



جلوه‏هاى صدق اهل‏ بيت ‏عليهم السلام در صادق‏ اين خاندان به صورت ويژه بروز يافته است. اين جلوه‏ها را در رفتار آن حضرت بهترمى‏توان درك كرد. آنچه بيشتر رواج يافته، ذكر« قال الصادق‏»هاست كه به حق زيرساخت ‏فكرى، فقهى و كلامى شيعه را تشكيل داده ‏است اما در كنار توجه به گفته‏ هاى آن‏ حضرت، فصلى ‏براى تامل و توجه در رفتارهاى آن امام ‏عليه السلام و بهره ‏گيرى عملى از اين رفتارها فصل ديگرى را هم بايد گشود .

سيرى در سيره امام صادق عليه السلام

دعا
«كان الصادق‏عليه السلام يدعو بهذاالدعاء: الهى‏ كيف ادعوك و قد عصيتك و كيف ‏لاادعوك و قد عرفت ‏حبك فى ‏قلبى...» (1)
امام صادق ‏عليه السلام اين دعا را مى‏خواند: خدايا! چگونه تو را بخوانم، در حالى كه تو را معصيت ‏كرده‏ام و چگونه تو را نخوانم، در حالى كه ‏محبت تو را در قلبم احساس مى‏كنم ...

ادب بيمارى
امام صادق ‏عليه السلام هنگام بيمار شدن عرض‏ مى‏كرد: «الله اجعله علة ادب لاعلة غضب.» (2)
بارخدايا! آن را بيمارى ادب (و تنبه) قرار بده، نه بيمارى غضب ( و خشمت).

دعا هنگام پيش آمد ناگوار
«كان الصادق‏عليه السلام: اذا حز به امر جمع النساء والصبيان ثم دعا و امنوا.» (3)
امام صادق ‏عليه السلام هر گاه به پيش آمد ناگوارى ‏برمى خورد، زنان و اطفال را جمع مى‏كرد و دعا مى‏كرد و آنها آمين مى‏گفتند.

سجده بر تربت ‏حسينى
«كان الصادق ‏عليه السلام لايسجد الا على تربة‏ الحسين‏عليه السلام تذللا لله و استكانة اليه.» (4)
امام صادق‏عليه السلام جز بر تربت ‏حسينى سجده‏ نمى‏كرد، تا در درگاه خداوند.

زيارت حسينى
امام صادق ‏عليه السلام در مسجد حنانه - كه از مساجد شريفه، نجف اشرف است. - امام‏ حسين‏عليه السلام را به گونه‏اى خاص - كه در مفاتيح‏الجنان ذكر شده است.- زيارت كرد و سپس‏ چهار ركعت نماز خواند.

عزادارى براى امام حسين‏عليه السلام
طفلى شيرخوار را در مجلس عزادارى‏ امام ‏حسين‏عليه السلام نزد امام صادق‏عليه السلام آوردند. امام صادق‏عليه السلام طفل را بغل كرد و گريه‏اش ‏شدت يافت.
امام صادق‏عليه السلام به ابوهارون شاعر فرمود: شعرى درباره حسين ‏عليه السلام بخوان. او شعرى ‏درباره آن حضرت خواند. امام فرمود: آن گونه ‏كه در جمع خود مى‏خوانى، بخوان. ابوهارون ‏قصيده‏اى را با سوز خاصى خواند. امام با صداى بلند گريست. صداى زنان نيز از پس ‏پرده برخاست. (5)

دعا هنگام سفر
امام صادق‏عليه السلام هنگام سفر اين دعا رامى‏خواند:
«اللهم خل سبيلنا و احسن تسييرنا واعظم عافيتنا» (6)؛ خدايا! راه را بر ما بگشاى و نامه ما را نيكو گردان و عافيت ما را کامل‏ ساز.
امام صادق ‏عليه السلام هر گاه پاى در ركاب مى‏نهاد، مى‏گفت: «سبحان الذى سخرلنا هذا و ما کنا له مقرنين‏». نيز هنگام سفر هفت‏ بار تسبيح ‏مى‏كرد، هفت ‏بار حمد خدا مى‏نمود و هفت ‏بار لااله الا الله مى‏گفت. (7)

حضور قلب در نماز
ابوايوب مى‏گويد: «كان ابوجعفرعليه السلام و ابوعبدالله ‏عليه السلام اذا قاما الى الصلاة تغيرت ‏الوانهما حمرة و مرة صفرة كانما يناجيان ‏شيئا يريانه.» (8)
امام باقر و امام صادق‏عليهماالسلام آن گاه كه به نمازمى‏ايستادند، رنگ چهره آنان تغيير مى‏كرد؛ گاه سرخ مى‏شد و گاه زرد. گويا با كسى كه او را مى‏بينند، سخن مى‏گويند.
امام صادق‏عليه السلام در نماز، قرآن تلاوت كرد و بيهوش شد. بعد از به هوش آمدن، از امام ‏سؤال شد: چرا بى‏هوش شدى؟ امام فرمود: معناى آيات مرا بى‏هوش كرد. من آيات را تكرار كردم و در حالتى قرار گرفتم كه گويا آيات را از كسى كه آن را نازل كرده است، مى‏شنيدم. (9)
امام صادق‏عليه السلام هنگامى كه براى نماز خارج ‏مى‏شد، مى‏فرمود:
«اللهم انى اسالك بحق السائلين لك و بحق مخرجى هذا فانى لم اخرج اشرا ولابطرا ولا رئاء ولا سمعة ولكن خرجت‏ ابتغاء رضوانك و اجتناب سخطك فعافنى ‏بعافيتك من النار.» (10)

ميانه روى
امام صادق‏عليه السلام - در ايام قحطى - دستورمى‏داد براى تهيه آرد، گندم را با جو مخلوط كنند و مى‏فرمود: من مى‏توانم براى خانواده‏ام ‏آرد گندم خالص تهيه كنم ولى دوست دارم در زندگى اندازه و حساب و كتاب را خوب رعايت ‏كنم. (11)

پى‏نوشت ها:
1 - امالى، شيخ صدوق، ص 438.
2 - مستدرك، ج 2، ص 162.
3 - بحارالانوار، ج 90، ص 394.
4 - وسايل الشيعه، ج 5، ص 366.
5 - همان، به نقل از وسايل الشيعه، ج 14، ص‏593.
6 و 7 - من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 271.
8 و 9 - ميزان الحكمة، ج 5، ص 385.
10 - بحارالانوار، ج 81، ص 19.
11 - فهرست روايات فقهيه، ج 1، ص 841 .


 

مسافـــــــر

۱۳۸٤/٩/٤



هر بار که می آیید
 آسمان آفتابی است
 چشمهایتان
 - ابری -
 راستی این شاخه های اندوهناک
 در این باران بی دریغ
 با کدام توان به پیشوازتان می آید !
 با کدام توان به مشایعت ؟
 سبکبارتر از شما
 مسافری نیست
 استخوانهای سپید و سبک دارید و بس
 پلاک هایتان را به یادگار
 به ما می دهید
 هر بار
 ماییم و شرمی سنگین تر
 شما کم کم پیدا می شوید
    ما کم کم
                    گم ...